Τα blogs ως σύμβολα αντίστασης
Η επιρροή των blogs έχει αρχίσει να αυξάνει, καθώς πολλοί άνθρωποι είναι απογοητευμένοι με την ποιότητα των καθιερωμένων Μ.Μ.Ε. και με την έλλειψη διαδραστικότητάς τους. Στις τελευταίες εκλογές στις Η.Π.Α. η φωνή των ιστολογίων ήταν ιδιαίτερα δυνατή, καθώς θεωρείται ότι επηρέασαν το αποτέλεσμα διαχέοντας πληροφορίες πολύ γρήγορα και καταρρίπτοντας σαθρά επιχειρήματα.
Αυτή η διάχυση της επικοινωνίας και ενημέρωσης έχει αναγνωριστεί ακόμα περισσότερο ως απειλή σε χώρες με αντιδημοκρατικά καθεστώτα, που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η καταστολή που εφαρμόζεται εναντίον των blogs είναι πρωτοφανής (υπηρεσίες παρακολούθησής τους, φυλακίσεις, βασανισμοί δημιουργών τους κτλ.) και τα έχει αναδείξει σε σύμβολα αντίστασης, διαφορετικότητας και διεκδίκησης ελευθεριών.
(Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται στην Βικιπαίδεια-"Ιστολόγιο")
Επίσης σχετικό άρθρο:http://e-rooster.gr/05/2006/276 ("Ο εκδημοκρατισμός της έκφρασης", Του Φώτη Περλικού)
Αυτή η διάχυση της επικοινωνίας και ενημέρωσης έχει αναγνωριστεί ακόμα περισσότερο ως απειλή σε χώρες με αντιδημοκρατικά καθεστώτα, που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η καταστολή που εφαρμόζεται εναντίον των blogs είναι πρωτοφανής (υπηρεσίες παρακολούθησής τους, φυλακίσεις, βασανισμοί δημιουργών τους κτλ.) και τα έχει αναδείξει σε σύμβολα αντίστασης, διαφορετικότητας και διεκδίκησης ελευθεριών.
(Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται στην Βικιπαίδεια-"Ιστολόγιο")
Επίσης σχετικό άρθρο:http://e-rooster.gr/05/2006/276 ("Ο εκδημοκρατισμός της έκφρασης", Του Φώτη Περλικού)

2 Comments:
Ρηρορικά ερωτήματα:
Επαναστάτης λεγόταν κάποτε κάποιος που έγραφε στους τοίχους επαναστατικά συνθήματα, έπαιρνε τα όπλα και πολεμούσε καθεστώτα...Σήμερα επαναστάτης λέγεται ένας blogger? Στην Αφρική και στην Μέση Ανατολή πολλά κράτη έχουν απολυταρχικά καθεστώτα. Πόσοι πολίτες αυτών των κρατών έχουν πρόσβαση σε Η/Υ, στο διαδίκτυο ή ακόμη ξέρουν να διαβάζουν? Οι zapatistas έχουν το δικό τους blog?
Θα προτιμήσω να απαντήσω με το απόσπασμα ενός άρθρου:
"'Κατέβασμα' τραγουδιών από το Internet. Γιορτές και πάρτι. Απαγορευμένα βιβλία αγορασμένα στη μαύρη αγορά, Καλβίνο, Φιτζέραλντ και μια Ιρανή ποιήτρια, η οποία πέθανε το 1967, η Φορούγκ Φαροχζάντ. Ανταύγειες που ξεπηδούν από το τσαντόρ, βαμμένα νύχτα, σανδάλια που αφήνουν ακάλυπτο το πόδι. Έτσι, όχι με διαδηλώσεις στις πλατείες, κάνει την επανάστασή της η νεολαία της Τεχεράνης. Αν το 1968 οι Γάλλοι φοιτητές διεκδικούσαν τη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή, τέσσερις δεκαετίες αργότερα οι Ιρανοί συνάδελφοί τους υπερασπίζονται με πάθος το δικαίωμά τους στην ιδιωτικότητα. H αστυνομία τούς απαγορεύει να συναντιούνται στα μπαρ και τις ντισκοτέκ, κι εκείνοι δίνουν μέσα από τα Internet cafe ραντεβού σε σπίτια."
Ολόκληρο το άρθρο στην διεύθυνση http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=18263&m=N54&aa=2
Δημοσίευση σχολίου
<< Home